ข้อแนะนะในการอ่านเอนทรี่นี้

เอนทรี่นี้ไม่มีเรื่องหมา ไม่มีสาระความรู้ ไม่มีเรื่องบันเทิง

เป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวที่อยากเขียนเท่านั้น

และเอนทรี่นี้เขียนยาวด้วย ถ้าขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปเถอะค่ะ

รออ่านเอนทรี่หน้านะคะ...

แล้วจะหาเรื่องหมาๆมาให้อ่านกันเหมือนเดิม

ในยุคสมัยที่การหย่าร้างมีมากขึ้น ความอดทนของคนมีน้อยลง

ชีวิตครอบครัวจบลงในระยะเวลาไม่นาน ทั้งๆที่มีลูกด้วยกัน

แต่ดูเหมือนว่าลูกจะไม่ได้เป็นโซ่ทองคล้องใจได้อีกต่อไปแล้ว

เมื่อการแยกทางเกิดขึ้น ลูกก็คงต้องอยู่กับพ่อหรือแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

และเมื่อพ่อ แม่แต่งงานใหม่ แน่ล่ะคนที่จะก้าวเข้ามาในชีวิตของกันและกัน

ก็คือ"พ่อเลี้ยง" "แม่เลี้ยง" และ"ลูกเลี้ยง"

ไม่ว่าจะเป็นสถานะไหนก็ตาม คงไม่ค่อยมีใครเต็มใจที่จะป็นหรอกค่ะ

ที่เป็นก็เพราะมันจำเป็นทั้งนั้นแหล่ะ เป็นภาวะจำยอมด้วยกันทั้งนั้น

ชีวิตของผู้หญิงและผู้ชายทุกคน ถ้าเลือกได้ก็คงอยากมีสามีหรือภรรยาที่ไม่มีพันธะ

เป็นคนที่มีประวัติสวยงามไม่เคยผ่านใครมาก่อน ไม่เคยแต่งงาน ไม่มีลูกติด

ผู้หญิงเราทุกคนคงอยากเป็นแม่ด้วยกันทั้งนั้นแหล่ะค่ะ

แต่คงไม่มีใครอยากเป็นแม่ที่มีคำว่า"เลี้ยง"ต่อท้ายหรอกนะคะ

หากแต่ในชีวิตจริง...เราสามารถกำหนดได้เหรอคะ?

ถ้าคุณรักใครซักคนจะต้องทำการสอบประวัติ ตรวจร่างกายก่อนแล้วค่อยรักได้หรือเปล่า?

ถ้าในเมื่อเรากำหนดให้มันเป็นอย่างที่เราต้องการไม่ได้

ก็มีทางเดียวคือต้องยอมรับ

และปรับตัวกับสถานะนั้นให้สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขที่สุด...

ชีวิตของอี๊ดโชคดีที่มีครอบครัวที่มีพ่อแม่อยู่ด้วยกัน

จนกระทั่งตายจากกันไปข้างนึง(แม่เสียไปแล้ว)

ไม่มีปัญหาพ่อแม่หย่าร้างกันเหมือนหลายๆครอบครัวในสังคม

แต่ก็ไม่ถือว่าเป็นโชคร้ายนะคะ ที่ได้มาเจอสามีที่มีลูกติดถึงสองคนแบบนี้

ไม่เคยคิ